Baruch Jožka

CZ

Akademický malíř, grafik a ilustrátor Jožka Baruch patří k výrazným osobnostem českého umění první poloviny 20. století. Narodil se 28. července 1892 v Krásně nad Bečvou a zemřel 22. listopadu 1966 v Praze, kde prožil většinu života. Vyrůstal u prarodičů na Juřince, protože v raném dětství osiřel. Od mládí projevoval výtvarný talent, který však kvůli nedostatku prostředků rozvíjel jen postupně. Vyučil se malířem pokojů, tiskařem i řezbářem, než se vrátil do Valašského Meziříčí na Státní odbornou školu pro zpracování dřeva, kterou absolvoval jako figurální a ornamentální řezbář.

Později se přihlásil na pražskou Uměleckoprůmyslovou školu, kde studoval malířství u profesora E. Dítěte a ornamentální malbu u profesora F. Kysely. První světová válka jeho studia přerušila, ale po návratu pokračoval v malbě i grafice u profesorů Dítěte, Hofbauera a Kysely. Školu dokončil v roce 1922 a poté se natrvalo usadil v Praze. Zpočátku se živil řezbářstvím, ale brzy se začal věnovat výhradně kresbě a grafice. V letech 1913–1926 působil jako výtvarný redaktor měsíčníku Drobné umění – Výtvarné snahy. O prázdninách pravidelně pobýval na Valašsku, kde maloval krajiny, rolníky a rostliny akvarelem a pastelem.

Doménou Baruchovy tvorby byla užitá grafika. Zabýval se plakáty, reklamními tiskovinami, knižní úpravou, ilustracemi, návrhy obálek, ex libris i vinětami. Jeho nejvýznamnější výrazovou formou se stal dřevoryt, který ovládal s mimořádnou jistotou a osobitostí. Inspiraci nacházel především v dětském světě a literatuře, velkou část jeho díla tvoří knižní ilustrace a grafické práce spojené s knihou. Často se vracel k dílu Petra Bezruče, které jej provázelo po celý život.

Vedle grafiky se věnoval také návrhům dekorativních předmětů, sokolských a vojenských praporů a příležitostně i návrhům hraček. Jeho kreslířské a řezbářské kurzy ovlivnily řadu mladých tvůrců a jeho práce v redakcích uměleckých časopisů přispěla k rozvoji české výtvarné kultury meziválečného období. Baruchovo dílo je pevně spjato s Valašskem, jeho krajinou, lidovou tradicí i literárními motivy, které dokázal převést do silné, osobité grafické řeči.

Jožka Baruch zanechal rozsáhlé dílo, které spojuje řemeslnou preciznost, cit pro ornament a hluboký vztah k rodnému kraji. Jeho tvorba představuje významnou kapitolu české grafiky a užitého umění 20. století a dodnes inspiruje svou poctivostí, výtvarnou čistotou a jedinečným rukopisem.

Seznam exponátů, které uvidíte v galerii design ZOO najdete pod tímto medailonkem.

EN

Academic painter, graphic artist and illustrator Jožka Baruch is one of the prominent figures of Czech art in the first half of the 20th century. He was born on July 28, 1892 in Krásná nad Bečvou and died on November 22, 1966 in Prague, where he spent most of his life. He grew up with his grandparents in Juřinka, because he was orphaned in early childhood. From a young age, he showed artistic talent, which, however, he developed only gradually due to lack of funds. He trained as a house painter, printer and woodcarver before returning to Valašské Meziříčí to the State Vocational School for Woodworking, from which he graduated as a figurative and ornamental carver.

Later, he enrolled at the Prague School of Applied Arts, where he studied painting with Professor E. Dítět and ornamental painting with Professor F. Kysela. The First World War interrupted his studies, but after his return he continued painting and graphic art with Professors Dítět, Hofbauer and Kysela. He finished school in 1922 and then settled permanently in Prague. At first he made a living as a woodcarver, but soon he began to devote himself exclusively to drawing and graphics. In the years 1913–1926 he worked as an art editor for the monthly magazine Drobné umění – Výtvarné snahy. During his holidays he regularly stayed in Wallachia, where he painted landscapes, peasants and plants with watercolors and pastels.

The domain of Baruch's work was applied graphics. He dealt with posters, advertising prints, book editing, illustrations, cover designs, ex libris and vignettes. His most important form of expression became woodcut, which he mastered with extraordinary confidence and individuality. He found inspiration primarily in the world of children and literature, a large part of his work consists of book illustrations and graphic works related to books. He often returned to the work of Petr Bezruč, which accompanied him throughout his life.

In addition to graphic design, he also designed decorative objects, falconry and military banners and occasionally toys. His drawing and carving courses influenced many young artists, and his work in the editorial offices of art magazines contributed to the development of Czech visual culture in the interwar period. Baruch's work is closely linked to Wallachia, its landscape, folk tradition and literary motifs, which he was able to translate into a strong, distinctive graphic language.

Jožka Baruch left behind an extensive body of work that combines craftsmanship, a sense of ornament and a deep relationship with his native region. His work represents a significant chapter in Czech graphic and applied art of the 20th century and continues to inspire with its honesty, artistic purity and unique style.

You can find a list of exhibits that you will see in the design ZOO gallery under this medallion.

PL

Akademicki malarz, grafik i ilustrator Jožka Baruch jest jedną z czołowych postaci czeskiej sztuki pierwszej połowy XX wieku. Urodził się 28 lipca 1892 roku w Krásnej nad Bečvou, a zmarł 22 listopada 1966 roku w Pradze, gdzie spędził większość życia. Dorastał z dziadkami w Juřince, ponieważ został osierocony we wczesnym dzieciństwie. Od najmłodszych lat przejawiał talent artystyczny, który jednak rozwijał stopniowo z powodu braku środków. Kształcił się jako malarz pokojowy, drukarz i snycerz, po czym wrócił do Valašské Meziříčí do Państwowej Szkoły Zawodowej Obróbki Drewna, którą ukończył jako rzeźbiarz figuralny i ornamentalny.

Później rozpoczął naukę w Praskiej Szkole Sztuk Stosowanych, gdzie studiował malarstwo u profesora E. Dítěta oraz malarstwo ornamentalne u profesora F. Kyseli. I wojna światowa przerwała jego studia, ale po powrocie kontynuował malarstwo i grafikę u profesorów Dítěta, Hofbauera i Kyseli. Ukończył szkołę w 1922 roku, a następnie osiadł na stałe w Pradze. Początkowo utrzymywał się z snycerstwa, ale wkrótce poświęcił się wyłącznie rysunkowi i grafice. W latach 1913–1926 pracował jako redaktor artystyczny miesięcznika „Drobné umění – Výtvarné snahy”. Podczas wakacji regularnie przebywał na Wołoszczyźnie, gdzie akwarelami i pastelami malował pejzaże, postacie chłopów i rośliny.

Domem twórczości Barucha była grafika użytkowa. Zajmował się plakatami, drukami reklamowymi, redakcją książek, ilustracjami, projektami okładek, ekslibrisami i winietami. Najważniejszą formą jego wypowiedzi stał się drzeworyt, który opanował z niezwykłą pewnością siebie i indywidualnością. Inspirację czerpał przede wszystkim ze świata dzieci i literatury, a znaczną część jego twórczości stanowią ilustracje książkowe i grafiki związane z książkami. Często powracał do twórczości Petra Bezruča, która towarzyszyła mu przez całe życie.

Oprócz projektowania graficznego, projektował również przedmioty dekoracyjne, sztandary sokolnicze i wojskowe, a okazjonalnie także zabawki. Jego kursy rysunku i rzeźby wpłynęły na wielu młodych artystów, a praca w redakcjach czasopism artystycznych przyczyniła się do rozwoju czeskiej kultury wizualnej w okresie międzywojennym. Twórczość Barucha jest ściśle związana z Wołoszczyzną, jej krajobrazem, tradycją ludową i motywami literackimi, które potrafił przełożyć na silny, charakterystyczny język graficzny.

Jožka Baruch pozostawił po sobie bogaty dorobek, łączący kunszt rzemieślniczy, zmysł ornamentyki i głęboką więź z rodzinnym regionem. Jego twórczość stanowi ważny rozdział w czeskiej grafice i sztuce użytkowej XX wieku i nadal inspiruje swoją uczciwością, artystyczną czystością i niepowtarzalnym stylem.

Listę eksponatów, które można zobaczyć w galerii ZOO designu, można znaleźć pod tym medalionem.